Wymiana władzy następuje w chwili, gdy poparcie dla dotychczasowego Zarządu spada poniżej ustalonej, krytycznej granicy (zgodnie z notowaniem Banku Zaufania).

Po miesiącu, przeznaczonym na ewentualną poprawę wyniku, następuje ostateczny upadek Zarządu.

Nowy gabinet tworzy Dziesiątka mająca w danej chwili największą liczbę punktów za trafne przepowiednie np. odnośnie wyboru partnera i skojarzonego z tym wyborem sukcesów zawodowych.

Spośród członków takiej dziesiątki, drogą wewnętrznych uzgodnień, wyłania się czteroosobowy Zarząd.

 

Proces ten ilustruje poniższy rysunek:

 

 

 

Rys. nr 9 – Proces przejmowania i wymiany władzy w Rodzie.

 

Głównym elementem przedstawionego przez nas konkursowego systemu wyborczego jest zastąpienie ilościowej oceny szans efektów miernikiem jakości.

Tym miernikiem jest zdolność przewidywania członków organizacji.

Zastępuje ona w pełni dotychczasowy osąd publiczny (wybory) i powoduje rozszerzenie treściowego zakresu tego słowa (używamy je dalej z powyższym zastrzeżeniem).

Każda dziesiątka ma prawo przepowiadania (prognozowania) rozwoju zdarzeń w realnym świecie - prezentacja obrazu Celu (Kontrol Plan)

Przy tym w biuletynie modułu może być zawarta pewna tematyczna sugestia (np. wybór Partnera lub Zawodu) opracowana przez Moduł i Zarząd Rodu.

Na tej lub na innej podstawie Dziesiątki sporządzają projekt biegu rzeczy w wybranej dziedzinie zbiorowego postępowania.

Takie przepowiednie są wręczane przez dziesiętników setnikom, którzy porządkują i sprawdzają pod względem formalnym ich zawartość, a także kwitują przyjęcie.

Pogrupowane tematycznie prognozy zostają w trybie służbowym przekazane Zarządowi Rodu.

Ten mając możliwość korzystania z tak przygotowanej informacji, konstruuje (z wybranych przykładów) własną, ogólną przepowiednię.

W ustalonych cyklach, w formie skrystalizowanej futurologi, opracowanie Zarządu przejmuje Moduł.

Struktura ta posiada kompetencje decyzyjno-wykonawcze, dlatego też stopień uwzględnienia we własnej działalności przekonań Zarządu i w końcu członków Rodu jest wynikiem jakiegoś wyważonego stanowiska.

Stanowiska, obarczonego w wypadku niewłaściwych wyborów, ryzykiem spadku zaufania i jego konsekwencjami.

Ostatecznie zestalona przepowiednia, w kształcie obrazu Metody (Check Lista), zostaje zamieszczona na łamach biuletynu Modułu.

Ta wysoce przetworzona informacja zawiera następujące składowe:

  • wybrane przez Zarząd prognozy Dziesiątek (lub ich elementy),

  • własną interpretację przez Moduł,

  • skorowidz sygnatur i tytułów wykorzystanych materiałów,

  • czas spełniania się zamieszczonej prognozy.

Fakt spełnienia się przepowiedni pozwala autorskiej Dziesiątce na zajęcie odpowiedniej pozycji w publikowanej tabeli konkursu.

Stałą obserwację notowań ułatwiaja sygnatury i tytuły ziszczonych prognoz.

Regulamin premiowania sprawdzonych prognoz pozwala na ich wielostronną ocenę.

Podstawowa regulacja stosowanej tu punktacji skłda się z następujących czynników:

  • czasowych terminów realizacji prognoz (np. prognoza miesięczna 1pkt, roczna 12 pkt.)

  • wyjtkowość (osobliwości) prognoz mierzonej rzadkością występowania,

  • stopnia korzysci wynikających z uwzględnienia danej prognozy w polityce Przymierza „Parton”

  • ilości trafnych przewidywań w określonym przedziale czasu.

Obraz ogólnej sprawności wieszczej Rodu powinien być w przyszłości notowany na specjalnej tablicy prognostycznej.

Obecnie przyjmie on formę tablicy świetlnej, umieszczonej w widocznym miejscu Wiecu informacyjnego – TAN.

Jej układ graficzny odtworzy wzorcowy schemat Rodu, przy czym każdą Dziesiątkę zaznaczy odpowiedni licznik punktów.

Tablica prognostyczna powinna na bieżąco informować o stanie konta poszczególnych Dziesiątek, a także Rodu jako całości.

Prawo do zmiany wskazań na tablicy prognostycznej ma wyłącznie kolegium setników, którym towarzyszy dwóch rotujących dziesiętników (dobór sektorami po kolei).

Rys. nr 8

Wola Rodu jest to procedura kształtowania decyzji przy udziale wszystkich członków rzeczywistych.

Ze względu na konieczność całościowego obiegu informacji ograniczono tu decyzję do kilku ważnych aktów:

  • wykluczenie lub zawieszenie praw cżłonka rzeczywistego,

  • wykluczenie lub zawieszenie praw Dziesiątki,

  • likwidacja majątku organizacji.

Do Woli Rodu mogą się odwoływać:

  • w sprawie członka rzeczywistego – Dziesiatki,

  • w sprawie Dziesiątki – przewodniczący Zarządu Rodu.

Uwaga: szczegóły dotyczące odwoływania się do Woli Rodu zostaną zamieszczone w oddzielnej instrukcji.

Zdajemy sobie sprawę, że nigdzie na świecie nie istnieje system wyborczy, który skutecznie uniemożliwia większą lub mniejszą manipulację, tzn. w którym wyborca rzeczywiście decyduje o tym, kogo wybiera.

Nawet po odrzuceniu takich deformacji, jak np. tworzenie nierównych liczbowo czy świadomie neutralizujących się wyborczych okręgów, pozostają oszustwa związane z samym systemem wyborczym.

System większościowy sprawia, iż większość wybranych kandydatów to przedstawiciele mniejszości narodu (niezależnie od zasady większości względnej czy bezwzględnej).

System proporcjonalny, pomimo siedmiu odmian, prowadzi do efektów niezgodnych z życzeniami wyborców – partie po wyborze, nie bacząc na naród, w drodze kunktatorskich przetargów dzielą się zdobyczą władzy.

Wprowadzone na świecie modyfikacje, jak np. wielomandatowy system większościowy w Japoni czy system mieszany w RFN nie dają przekonywujących rezultatów.

Pomijamy już w tym rozważaniu fakt, ze pomiędzy wyborami, w całym świecie, nad władzą nie ma żadnej kontroli, oprócz skorumpowanych układami partii i nieprzewidzianych wybuchów społecznych.

Wymienione braki światowych systemów wyborczych wskazują przede wszystkim na iluzoryczne znaczenie aktu powszechnego głosowania.

Nie dość, że w senisie globalnym nie jest on przeważnie w stanie radykalnie zmienić panujących konstelacji politycznych, to ponadto:

absencja wyborcza sprowadza wynik wyborów do decyzji tylko części narodu (odrzucamy przymus wyborczy przyjęty w Turcji, Holandii i Belgi, jako godzący w prawo człowieka do samostanowienia), zdecydowana większość wyborców opowiadając się za kandydatem nie kieruje się spójnością jego programu, lecz wzbudzonymi przez hasła kampanii wyborczej emocjami.

Wadliwie pojęta demokracja stwarza wymóg opowiadania się każdego członka narodu za istotnymi dla bieżącej polityki rozstrzygnięciami.

Zakłada więc a priori społeczną powszechność kompetencji w tej dziedzinie.

W praktyce jedynie znikoma część narodu (ok. 3%) jest w miarę świadomym oberwatorem (i przeważnie uczestnikiem) politycznej sceny.

Tak więc, powszechne wybory to odwoływanie się do opinii laików w celu ograniczenia (już po tym akcie) ich przestrzeni woli.

Przemilcza się (szczególnie w Polsce), że politykę objęła daleko idąca specjalizacja.

Obecny stopień jej złożoności sprawia, że prawie nikt w społeczeństwie nie jest w stanie ocenić w pełni uczciwości i zasadności wyborczych ofert.

Pozostając przy założeniach sformułowanych w rozdziale II uważamy, że jakiekolwiek ulepszenie obecnych systemów wyborczych jest działaniem bezpłodnym i musi prowadzić do (sprzecznych z ideą demokracji) makiawelistycznych oszustw w grze elity z narodem.

Z drugiej strony powszechne jest przekonanie, zgodnie z którym akt wyborczy jest jedną z podstawowych swobód obywatelskich gwarantujących istnienie demokracji.

W tej sytuacji kwestionowanie celowości tego aktu prowadzi do natychmiastowych oskarżeń o totalitaryzm.

Uważamy jednak, że właściwą alternatywę można stworzyć poprzez gruntowną przebudowę organizacji społeczeństwa i wszystkich jej dotyczczasowych instytucji, przebudowy odchodzącej od upraszczania społecznych struktur w imię urojonych celów i schorzałych ambicji.

Przedstawiona przez nas w skrócie krytyka wyborczych systemów w skali państwowej odnosi się oczywiście w tym samym stopniu do coraz niższych szczebli władzy, także partii politycznych.

Odwrotnie niż poszczególne organizacje (naśladujące odgórny, wyborczy model) proponujemy system możliwy do odtworzeia w każdej skali, nie wykluczając ogólnoświatowej.